?

Log in

No account? Create an account
yury_2007
02 January 2010 @ 12:53 pm
«На Беларусі Бог жыве» —
Так кажа мой просты народ.
Тую праўду сцвярджае раса ў траве
І адвечны зор карагод.
Тую праўду сцвярджае
Упартасць хваль,
І продкаў запавет,
І мовы залатая сталь,
І нашых дум сусвет.
Тую праўду сцвярджае
Ўсё зноў і зноў
Ўсім лёсам, —
Няхай спакваля, —
У хмарах дубоў,
У вясёлках агнёў
Купальская наша зямля.
І няхай давядзе мне
Іншая кроў,
Што брашу,
Як сабачы сын, —
А няма нідзе
Вярнейшых сяброў
І прыгажэйшых жанчын.
Гэта край раскрытых душ і дзвярэй,
Гэты край —
Твой дом і сабор...
Ў нас дваццаць з лішнім тысяч рэк,
Адзінаццаць тысяч азёр.
Нам ёсць што піць,
З падмосткаў ліць,
Чым палі свае акрапіць,
А як давядзе, то ёсць нам дзе
І ворага ўтапіць.
І тая памяць жыве не ў царкве,
А ў кожнай жыве галаве:
«На Беларусі Бог жыве...» —
І хай сабе жыве.
А калі ён шле на нас кару і гнеў, -
Ну што ж, — мы з ім свае:
Ў вяршыні самых гонкіх дрэў
Маланка з неба б'е.

У вяршыні маленькіх і ніцых дрэў
Маланка ніколі не б'е.

І пра тое кожны пяе салавей
Росным кветкам у роднай траве:
«На Беларусі Бог жыве», —
І няхай да веку жыве.
 
 
yury_2007
Столетия не повернули вспять
Полет валькирии в душе неукротимой,
И Зигфрид продолжал свой меч ковать,
На наковальне в подземельях Миме,
Он вспоминал пророческие сны,
Слова и предсказания Бригитты,
Что будут длани их отсечены,
Клыки исторгнуты и панцири разбиты,
Но пламя ненависти застилало взор,
Коварный гот искал славянской крови
И по ночам оттачивал топор,
Чтоб одолеть врага в безумном споре.
Вальгалла призвала все силы зла,
И волей исступленного тирана
Простерла на Восток свои крыла,
Прикрытые броней Гудериана,
Но поднялись имперские полки
Из ледяной пустыни в грозной стали,
И Русский Бог благословил штыки,
Перед которыми сыны Вотана пали.
Распяла ярость множество племен
Порывом страшным и неукротимым,
И Третий Рейх был снова побежден,
Растоптанный в сраженьях с Третьим Римом.
И под крестами у кремлевских стен,
Прошли непобедимые ромеи,
Повергнув сотни вражеских знамен
К гранитному подножью Мавзолея.
Империя! таинственной судьбой
Ты избрана от века и доныне,
Не одолеет ад твои святыни,
И Бог пребудет до конца с тобой.


PS. Не моё. Уведено у ув. Венцеслава Крыжа.